Er was afgesproken om vandaag om 6h30 te vertrekken met de minibus voor de rit van Agra naar Jaipur (300 km, 7 uur rijden).
Toen ik na het ontbijt in de hotellobby kwam was er
niemand te zien.
Blijkbaar hadden de Nederlanders onderling afgesproken om
anderhalf uur later te vertrekken… .
Het gevolg was dat we natuurlijk hopeloos vast kwamen te
zitten in het verkeer en dat er bij Geert “stoom uit zijn oren” kwam.
Onderweg was er een (verplichte) tussenstop in Fatehpur Sikri.
Een of andere verlaten stad uit de oudheid.
Dit zou echt mijn dagje niet worden …
De verplichting om mee te gaan naar iets die mij totaal
niet interesseert (ik had mij natuurlijk vooraf geïnformeerd).
Het overvolle busje met overenthousiaste toeristen.
Het moeten meegaan met de groep en het ergste van al, een
anderhalf uur durende rondleiding met gids die wel in ieder hoekje een of ander
saai verhaal te vertellen had.
Dit maakte mij allesbehalve geliefd in de groep.
Tja, dat is dan een van de mindere kanten van Geert…
Toen de gids op het einde van de rondleiding vriendelijk
100 Roepie per persoon vroeg dan kreeg hij van mij te horen “ i don’t ask for a
guide”.
Dit maakte de groepssfeer er niet beter op.
Dit maakte de groepssfeer er niet beter op.
Ik kon niet wachten tot we in Jaipur zouden arriveren.
Blijkbaar was er onderweg nog een stop voorzien, Galtoy monkey temple.
Deze stond op mijn “to do” lijstje.
Een oude Hindoe tempel waar apen vrij mogen leven.
Ik had mijn voorzorgen genomen en mijn bril en rugzak
achtergelaten in de bus.
Ik herinner mij nog van de reis naar Thailand dat die
beestjes nogal gemeen en agressief uit de hoek kunnen komen.
Maar bij die Indische apen viel dit best nog mee.
Misschien zijn het wel net als de koeien heilige dieren die
ondanks de armoede goed gevoederd worden?
Monkey temple is best wel mooi om te zien, jammer dat de
monumenten zo vervallen zijn, het is er ook vuil en overal liggen er
uitwerpselen, niet van de apen maar van de straathonden, koeien en geiten.
De mannen plassen ook gewoon open en bloot op straat, dat
zie je overal trouwens.
Midden in het tempelcomplex is er een “badhuis” waar de
plaatselijke mannen zich komen verfrissen, leuk om te zien. Ik heb er mooie
foto’s kunnen nemen.
Door de verschillen stops onderweg kwamen we pas in het donker aan in het “hotel”.
Ik kon ook niet onmiddellijk een lift vinden met de
tuk-tuk om ergens iets te gaan eten omdat het hotel nogal afgelegen ligt.
Ik ben dan maar gaan wandelen en op een kruispunt wat
blijven staan en oogcontact proberen te maken met de voorbijrazende tuk-tuk
chauffeurs.
Het duurde toch nogal wat vooraleer ik “beet had”.
Veel afbieden van de prijs kwam er niet bij kijken, ik
was al blij dat er iemand gestopt had en mij wilde brengen naar het centrum en
terug.
Na de kippensteak met noedels en een pint was ik blij te
zien dat Halla er nog stond en mij kon terugbrengen.
Terug bij het hotel nog de “afspraak” gemaakt om mij morgen voor 900 roepies (€
11) rond te rijden naar bezienswaardigheden die ik op mijn lijstje staan heb.
Nu hopen dat hij morgenochtend is.
Nu hopen dat hij morgenochtend is.
O ja, nog een tip voor mensen die ooit nog eens naar
India op reis gaan.
Kijk in je hotel altijd vooraf dat er toiletpapier in de
badkamer is …