donderdag 17 oktober 2013

Dag 6 Jaipur.












Deze morgen “bij het krieken van de dag” stond Halla de tuk-tuk chauffeur netjes op tijd te wachten aan het hotel, maar hij was niet alleen.
Hallas spreekt niet zo goed Engels en daarom had hij gevraagd aan een collega chauffeur om mij vandaag rond te leiden in Jaipur, “Same price”.
Ali was mijn nieuwe gids, perfect Engels sprekend, woont de helft van het jaar in India, de andere helft werkt hij in Saoedi-Arabië.




















Het grootse gedeelte van de dag zou ik doorbrengen in het oude gedeelte van Jaipur, ook “Pink town” genoemd,   omdat de gebouwen daar roze kleuren, mooi om te zien.
Opvallend, Jaiper is geen openbare vuilnisveld zoals de andere steden, natuurlijk blijven de loslopende koeien het staatbeeld “sieren”.











  
De eerste stops waren korte (foto) stops.
Onder meer een tempel helemaal in het water gebouwd, het koninklijk paleis en nog een ander monument.
Daarna verder naar Amber fort even buiten Jaipur voor een meer uitgebreid bezoek.
Een prachtig fort gebouwd in de heuvels met er rond een 9km lange muur, een mini “Chinese muur”.
De bezienswaardigheid is super toeristisch, veel mensen doen de klim naar het fort met de olifant.
Ondanks het heilige dieren zijn in India vond ik ze er toch maar misbruikt uitzien.
Op de straten lopen ze gewoon tussen het verkeer, echt apart om te zien.













In de namiddag terug real India in, downtown, opnieuw geen enkele Europeaan gezien.
Ik vind het fantastisch om mij onder de Indische mensen te begeven, ze zijn vriendelijk, bekijken mij af en toe wel eens een keer raar maar vallen me niet lastig.
Maar Ali waarschuwde me, “be careful” “watch what you're doing Gert”.
Hij liet me telkens een paar honderden meter wandelen en dan wachtte mij op met zijn tuk-tuk.
Ik werd af en toe wel eens aangesproken “where you come from”, maar dat kom je in ieder land wel tegen.
Op zeker moment werd ik met de bekende vraag aangesproken door een redelijk net uitziende Indische man.
Hij vroeg me heel vriendelijk om mij te helpen om een brief te schrijven naar zijn Nederlandse vriendin.
Niets vermoedend stemde ik toe, leuk om te doen toch?
Hij nam me mee naar een pleintje weg van de drukke straat en hij dicteerde mij een heuse liefdesbrief aan zijn vriendin, Ingrid uit Rotterdam.
Sommige andere mensen op het plein vonden het wel leuk dat schrijven en al gauw stond er een groepje mensen rondom mij waaronder een jonge man die heel goed Engels sprak.
Tijd voor een foto …












De man waarvoor ik de brief schreef was dolgelukkig en wilde mij uitnodigen voor de thee en mij een aandenken geven recht van uit zijn hart.
Waarom niet dacht ik …weer een toffe reiservaring rijker.
Straatje in straatje uit, samen met de jongere kerel die goed Engels kan.
Ik begon mij stilaan wat ongerust te maken en ik zei hem dat ook.
Hij probeerde mij gerust te stellen maar eigenlijk lukte hem dat niet zo goed.
We hielden halt voor een huisje en de man kwam inderdaad met thee aanzetten en gaf mij een steentje.
“Moonstone for you my friend”, zei hij.
Oef ik was gerustgesteld .
Daarna begon de andere man over dat en andere steentjes te praten en nodigde mij uit in een gebouwtje er naast, dit bleek een klein zilverwinkeltje te zijn.
Om een lang verhaal kort te maken kreeg hij mij op een gegeven moment zover om mij een energie steentje op mijn geboorte datum, uur te verkopen … een echte “star ruby”.  
De bedoeling zou zijn dat ik het steentje een week bij me moet dragen vanaf 9 november, voorwaarde … 1 week geen alcohol, 1 week geen vlees en … 1 week geen seks (????) ….
Pas dan zou de steen mij meer positieve “stralen” geven.
Hoe lichtgelovig moet een mens zijn om dat steentje kopen …
Gelukkig heb ik de schade kunnen beperken, maar toch € 35 is niet weinig … 













Ali, mijn tuk-tuk chauffeur was ondertussen al aardig ongerust geworden en hij was blij om mij terug te zien.
Ik vertelde hem het verhaal …hij zei: “i told you Gert” …..
Hij wilde meteen terug met mij gaan naar de winkel om mijn geld terug te eisen, maar ik voelde dat er problemen zouden van komen en ik zei: “laat maar, het is een lesje geweest voor mij”.
Ali echt een toffe man, hij bracht me naar een vriend van hem die zo’n stenen verhandeld om te kijken of het wel een echte was.
Na onderzoek bleek het dan toch om een echte te zijn maar dan van een mindere kwaliteit.
De prijs die ik betaald heb was iets te veel maar wat moet ik in Godsnaam met dat ding doen?
En dan vanaf 9 november een week geen seks ?????












In het hotel wachtte mij een andere teleurstelling.
Mijn medereizigers hadden beslist om morgen pas om 10 uur te vertrekken, dat betekend dat wij pas in de avond in Delhi zullen aankomen.
Kom zeg, dan hebben we toch niets aan de dag morgen?
Ik mag mijn uitstap naar Old Delhi dus op mijn buik schrijven …belachelijk vind ik dat!
Toen hoorde ik dat het andere busje Nederlanders van de zelfde reisorganisatie (koning Aap…) om 8 uur vertrekt naar hetzelfde hotel in Delhi.
Ik vroeg vriendelijk of ik mocht mee gaan met hen, er is toch plaats genoeg.
“We willen niet dat er iemand mee gaat met ons” was letterlijk wat ik de horen kreeg van een Nederlandse dame.
Dit vind ik een staaltje van Hollandse arrogantie!
Mijn excuses aan de Nederlanders die het wel goed menen.