Vandaag was het super vroeg opstaan want om 5 uur moest ik op de luchthaven zijn.
De taxi zou mij komen ophalen om 4h30, dat had de manager
van het hotel voor mij geregeld.
Toen er om 4h45 nog geen taxi te zien of te horen was
begon ik me flink nerveus te maken.
De nachtwaker in de hotellobby sprak geen woord Engels en
ik probeerde hem het met handen en voeten uit te leggen.
Taxi! Airport! Late! F***!!!
Om 5h nog geen taxi te zien, normaal moest ik dan al op
de luchthaven zijn.
Het zou toch niet waar zijn dat ik de vlucht niet zou
kunnen meemaken … € 160 heb ik voor het ticket betaald!
Net toen ik de hoop begon op te geven, of al opgegeven
had … was hij er …
You are
to late! Fast Airport! Mountain flight! You are late man!
De man was blijkbaar geschrokken want hij reed me al een
gek naar de luchthaven, zonder lichten aan!
Your car light’s !!! zei ik, not working zei hij …
Ondanks ik misschien te laat zou komen, maande ik hem aan
om rustiger te rijden.
10 minuten voor vertrek kwam ik aan op de luchthaven waar
ik te horen kreeg dat de vlucht een uur later zou vertrekken, man man man ….
Ik had dus tijd in overvloed om tot rust te komen …
Het vliegtuig waarmee ik de bergvlucht langs de Himalaya
toppen zou maken was groter en moderner dan ik vooraf had gedacht.
Een kleine honderd zitplaatsen waarvan de helft bezet
want iedereen kreeg een window seat.
Onmiddellijk na take off zagen we de eerste reuzen.
We hadden een brochure waar we alles konden volgen, naam,
foto, hoogte van de bergtoppen.
Ook de stewardessen kwamen regelmatig persoonlijk
aanwijzen waar we precies waren.
8840 meter hoog!
Jammer dat we niet dichterbij vlogen.
Daarna voor mij een supermoment, we mochten een voor een
de cockpit in.
Super! Wat een zicht in de cockpit! Wauw, onvergetelijk!
Ook snel een hand gegeven en een foto van de piloten gemaakt.
Ook snel een hand gegeven en een foto van de piloten gemaakt.
Na een uur vliegen landen we terug op de luchthaven van
Kathmandu.
Ik heb dan niet de Mount Everest beklommen, maar ik heb
hem wel met mijn eigen ogen gezien!
Kort na de middag was ik terug in het hotel.
Eerst heb ik een paar uurtjes geslapen want de
vermoeidheid begon echt door te wegen.
Daarna ben ik op goed geluk de stad terug ingewandeld.
Wat mensen gekeken, winkeltjes.
Ook wat kleingeld dat ik verzameld had, uitgegeven aan
bedelaars.
Het wordt toeristen afgeraden iets te geven aan bedelaars
omdat er te veel misbruik is, maar ik veronderstel niet dat iemand die geen armen
of benen heeft of misvormd is show zit te verkopen hé.
Ook chocolade gegeven aan kinderen, die is hier naar
Nepalese normen super duur.
Je had die gezichtjes moeten zien!
Morgen rijden we na 10 luidruchtige smogdagen de natuur
in.
Eindelijk want ik heb het eigenlijk wat gehad met de stad, het lawaai en
de vieze lucht.