Weeral een zeer vroege dag, maar dat hoort nu éénmaal in een “once of al lifetime” reis.
Prakash met zijn Suzuki mini taxi was vandaag mijn privé
chauffeur.
Kathmandu, de hoofdstad van Nepal staat vol tempels en
oude gebouwen en ligt in een vallei tussen de uitlopers van het Himalaya
gebergte.
Eerste gevraagde stop was Swoyambhunath, een boeddhistische tempel gebouwd op een heuvel.
Om bij de tempel te komen moest ik eerst enkele honderden
trappen trotseren
In etappes want bijna 10 dagen constante blootstelling
aan de smog begint stilaan op mijn longen te slaan.
Echt waar! Je voelt dat als je ademt en mijn longen
voelen zwaar aan.
Boven bij de tempel gestrompeld … was er een mooi zicht
op Kathmandu.
Ook hier zitten er veel (brave) apen.
De tempel is op zich wel mooi om te zien maar wordt
eigenlijk “verkracht” door de massaal aanwezige verkopers, bedelaars en souvenirwinkels.
Zo vereer je Boeddha toch niet!
Verder door de smalle straatjes van Kathmando.
Prakash toont mij het echte leven van Kathmandu.
Zijn Suzuki kraakt en piept ...
Ik kijk mijn ogen uit!
Zijn Suzuki kraakt en piept ...
Ik kijk mijn ogen uit!
Durbar Square en omgeving in de oude stad, een top
bezienswaardigheid vol met tempels en idyllische pleinen.
Een plein zit er volledig vol met duiven, ze worden net
zoals de koeien, apen gevoederd door de boeddhisten en Hindoes. Echt super om
te zien met de tempels op de achtergrond.
Na enkele uren Durbar Square naar Patan, ook weer zo’n prachtige omgeving met mooie tempels, ik beperk mij tot de buitenkant te bekijken.
De Golden tempel bekijk ik ook binnen want het is een
juweeltje.
Verder zet ik me af en toe en kijk naar de mensen, zo
mooi om te zien allemaal!
Daarna was het een klein uurtje rijden, naar Pashupatinath, dit stond bovenaan mijn “to see” lijstje.
Deze tempel is een van de heiligste Hindoe tempels.
De heilige rivier, Bagmati vloeit er dwars doorheen.
Dit blijft me bij! In deze tempel kun je van dichtbij de
rituelen van een Hindoese crematie meemaken.
Ik heb het drie uur gevolgd, van insmeren van het lichaam, verering tot de uiteindelijk verbranding van de overleden Hindoe. Je maakt het mee van op 15 meter!
Naast me zat een oud vrouwtje, ze huilde, ik raakte even haar schouder aan, ik schaamde
me omdat dat ik eerder op de middag een foto van haar gemaakt had.
De geur van verbrande lijken, je moet dat meemaken!
En als ze eenmaal helemaal opgebrand zijn, dan wordt
alles gewoon de rivier in gedumpt …
Dat is dus het voordeel van alleen te reizen, je blijft
zo lang je wilt kijken en je slaat het in je geheugen op, dit vergeet een mens
nooit
Nog onder de indruk reden we door naar de grootste Boeddha
tempel van zijn soort in de wereld.
Boudhanath noemt ze. Heel mooi om te zien!
Morgen een hoogtepunt in mijn reis, zowel letterlijk of figuurlijk …
Ik heb een vlucht geboekt die mij zal rondvliegen rond de
Himalaya reuzen.
Vertrek uit het hotel om 4h30, in de morgen!
Eventjes van “dichtbij” goeie dag zeggen aan Mister Mount
Everest!!!!!
Hopelijk is het helder weer, want die vlucht kost mij een
groot stuk van mijn vakantiebudget.
Ik heb deze avond alvast een Everest biertje gedronken om
in de sfeer te komen.