Bij het vroege ontbijt kregen we te horen dat we niet met z’n drieën het natuurpark zouden bezoeken maar met een grotere groep.
Een teleurstelling want hoe meer mensen, hoe meer lawaai,
hoe minder kans om een dier te kunnen spotten.
Eerst maakten we een kanotocht op de rivier en er was
meteen al frustratie.
Onze mede groepsleden dachten dat ze op een of andere
kermisattractie zaten en waren zeer luidruchtig.
Eric en ik lieten ons ongenoegen blijken:”Please be silent ,
so we can enjoy the nature”!
Veel dieren kregen we niet te zien maar het was best
aangenaam zo vroeg in de morgen bij de opkomende zon op het water te vertoeven.
Meteen na de kanotocht was er de “jungle walk”.
Eerst kregen we een “deskundige” uitleg wat we moesten
doen wanneer we oog in oog kwamen te staan met een witte neushoorn.
Later zou blijken dat dit toeristisch bla bla bla was,
want we hebben, buiten ver weg 2 krokodillen, geen beest te zien gekregen.
Van een “jungle” was er ook geen sprake, ik vond het een
doodgewoon bos …
Na een nieuw overbodig bezoek aan vastgeketende olifanten maakten we een stop bij “bading elephants”.
Terug een super druk toeristische attractie waar de
mensen kunnen “baden” met olifanten.
Ik bestelde mij een pint bij de ingang en zocht een
rustig plekje op in de zon.
Ik ben nu eenmaal geen groepsmens en hou van dingen te
genieten in alle rust, ik heb trouwens eerder in Thailand “gezwommen” met
olifanten zonder de tientallen toeschouwers.
Na de lunch reden we in een overvolle jeep naar wat ze noemen een “elephant safari”.
Eigenlijk had ik geen zin om ruim 2 uur op de rug van een
olifant te zitten.
Ik heb het al meermaals gedaan en het is enorm belastend
voor mijn rug.
Maar ik dacht als ik op die manier zeldzame dieren kan
spotten, doen!
Ik wist meteen al dat de kans heel klein zou zijn want bij het vertrekpunt stonden er massaal veel mensen te wachten om op de rug van een olifant te klimmen.
Hoe kun je nu wilde dieren zien als je met meer dan 10 olifanten,
met daarop enthousiaste mensen, tegelijk het park intrekt?
Die dieren horen je al van kilometers ver aankomen …
Wat ik vreesde werd ook werkelijkheid, buiten een paar
herten en wilde zwijnen, die we een België ook kunnen zien, kregen we niets te
zien, al moet ik zeggen dat de natuur heel mooi was.
Heel teleurstellend want dit was het einde van de dag en
het bezoek aan Chitwan National park en ik had eigenlijk niets speciaal gezien.
Het was ook de enige keer in mijn reis dat ik de excursie
van de reisorganisatie heb gedaan.
Een vergissing zo bleek, ik had zoals de andere keren me
vooraf goed moeten voorbereiden en het dorp intrekken voor een daguitstap “a la
Geert” …
’s avonds was er vlakbij onze overnachtingplaats een
Nepalese dansvoorstelling, mooi om te zien.